حبوبات

عدس
یکی از اولین غلاتی که توسط انسان اهلی شد .عدس یک ماده غذایی بسیار مقوی است که از اساسیترین منابع پروتئین میباشد.
کانادا بزرگترین تولید کننده عدس است و هند و ترکیه و ایالات متحده در رتبه های بعدی قرار دادند.عدس برای دانه اش پرورش پیدا میکند که نوعا به صورت کنسرو یا بسته بندی شده ، کامل یا خرد شده به فروش میرسد.عدس همچنین به آرد تبدیل میشود که برای پخت نان فکیک و همینطور غذای کودک استفاده میشود.
برای پخت انواع غذاهایی چون سوپ،خورشتهای مختلف ،سالاد و انواع غذاهای گیاهی و میان وعده ها از عدس استفاده میشود.در جنوب شرقی اسیا سوپ عدس قرمز خرد شده غذای محبوب اهالی این سرزمینهاست.
عدس از سری حبوبات با طبع سرد و خشک است که سرشار از آلبومین ، هیدارت کربن چربی ، مواد معدنی و آب و سلولز است. از سری مواد معدنی عدس میتوان به پتاسیم ، فسفر ، منیزیم ، کلسیم و آهن اشاره کرد. ویتامین های موجود در عدس C ، PP ، B۲ ، B۱ و A می باشند. عدس برای دفع سموم بسیار مناسب است زیرا پتاسیم موجود در آن باهث فعالیت زیاد کلیه می شود

 

 


نخود:
از دانه‌های خوراکی است. نخود دارای بوته‌ای کوتاه با شاخه‌های نازک و برگهای ریز همراه با گلهای سپید می‌باشد.
یکی از حبوباتی که به صورت های مختلف مورد مصرف قرار می گیرد ، نخود است. نخود از دیر باز مورد استفاده ی بسیاری از ایرانیان بوده است. در این مطلب قصد داریم فواید این گیاه را از نقطه نظر علم طلب سنتی بررسی کنیم.
نخود یکی از بهترین حبوبات برای غذای انسان است و آن چنان که در طب سنتی بر مصرف آن تاکید شده است درباره هیچ یک از حبوبات تاکید نشده است.
نخود نیز مانند سایر حبوبات، فیبر بالایی دارد. فیبر محلول مانند یک برس زبر، سیستم گوارشی را پاک می‌کند. این نوع فیبر، گلوکز«قند) و کلسترول خون را کاهش می‌دهد. همچنین نیاز به انسولین را در افراد دیابتی کم می‌کند. در بین گروه‌های غذایی؛ نخود، عدس و نخود فرنگی، پروتئین، کلسیم و آهن را به مقدار کافی و لازم برای رفع نیاز بدن فراهم می‌کنند.

 

 

لوبیا:
لوبیا نام نوعی گیاه و میوهٔ خوراکی آن است. درسال ۱۵۳۳ میلادی لوبیا به نام مکزیکی اولیه‌اش «ایاکوک» از آمریکا به اروپا آورده شد و از آنجا به سایر نقاط جهان راه یافت واکنون همه ساله میلیون‌ها تن به مصرف می‌رسد و یکی از مواد غذایی نسبتاً ارزان و فراوان است.
لوبیا از ۲۲ درصد پروتئین، ۶۲ درصد قند(کربوهیدرات) از نوع نشاسته و ۲ درصد مواد چربی تشکیل شده و یکی از مقوی‌ترین حبوبات روی زمین به شمار می‌رود و چون مواد پروتئینی آن نسبتاً زیاد است،می‌تواند جای خالی گوشت حیوانی را در یک برنامهٔ غذایی سالم پر کند و تا حدی همان مواد لازم در گوشت را به بدن برساند.
لوبیای تازه جوانه زده، دارای ویتامین‌های گوناگون هم خواهد بود که مهم‌ترین آنها عبارت‌اند از انواع ویتامین «ب» ویتامین «ث» ویتامین «د». بنا براین فواید چنین لوبیایی خیلی بیش از لوبیای خیس نشده وجوانه نزده می‌باشد. لوبیا برای مبتلایان به رماتیسم، اختلال فشارخون و بیماری‌های کلیوی خوراک سودمندی به شمار می‌رود. اما بعلت سرشار بودن از کربوهیدرات نشاسته، اشخاص چاق و مبتلایان به بیماری قند (دیابت) باید از مصرف زیاد آن پرهیز کنند و نیز کسانی که به بیماری نقرس دچارند یااورهٔ خونشان بیشتر از حد طبیعی است به علت وجود پروتئین نسبتاً زیاد در لوبیاباید در مصرف آن احتیاط کنند و از لوبیای سبز استفاده نمایند..